Manuel Suarez Casal. artista coruñés Manuel Suárez

Para un namorado da pintura coma eu non hai nada máis difícil que conseguir que o de en fronte vexa cos teus ollos ao amor da túa vida.

A miña alma tira cara á materia, o barroco, a terra. Os pigmentos e os materiais cálidos. En cambio a miña cruzada está en conseguir unha obra cada vez máis fría, máis “plástico”, máis sintética, máis minimalista, e iso é a miña obra, unha loita constante entre eses dous mundos, como tamén a miña vida.

É un branco único, cheo de matices, de luz. É o branco do transcendente, da eternidade. É o branco de todos pero sobre todo dunha. É o branco do amor e a verdade.

Os creadores de verdade prescinden da materia máis puramente tanxible no momento en que a súa procura vai máis alá do inmediato, para perderse nas profundidades da memoria.

Non podo conformarme co que a miña alma ensíname, necesito sacarlle o que me oculta. Unha confesión: pintar cústame demasiado, pero no meu caso, é unha necesidade.